opinie o produktach

Film miejscami mi się dłużył, jednak koniec końców świetna historia świetnie zagrana, ciekawa fabuła. Mógłbym rzecz, że to najlepszy western jaki oglądałem, taki prawdziwy. Mogłoby być trochę więcej akcji. Na dialogi też nie mogę narzekać. Ale na finał tego Arcydzieła nie mogę narzekać.

Brett który czeka na przyjazd żony, zostaje zabity przez ludzi Franka- bandyty na usługach spółki kolejowej, która chce budować trakt przez ziemię farmera. Wdowie w obronie majątku pomaga mężczyzna z harmonijką. Absolutna klasyka westernu. Polecam.

Mistrzowskie połączenie arcydzieła ze spaghetti-westernem. O tym filmie mogę mówić tylko w samych superlatywach. Sergio Leone wspiął się na wyżyny swoich możliwości i stworzył dzieło wybitne, jeden z najlepszych westernów wszechczasów. Dzięki wspaniałej obsadzie i przejmującej, monumentalnej muzyce Ennia Morricone, ten film spodoba się nawet ludziom nie lubiącym opowieści o Dzikim Zachodzie.
Oto piękna, młoda kobieta, Jill (Claudia Cardinale), opuszcza Nowy Orlean, by gdzieś na prerii w Arizonie poślubić pewnego farmera. Niestety, farmer wraz z rodziną zostaje brutalnie zamordowany przez bezwzględnego mordercę, Franka (Henry Fonda). W tamte strony przyjeżdża również kowboj przezywany Harmonijką (Charles Bronson), chcący dokonać zemsty na Franku za dawne krzywdy...
Klimat filmu podkreśla muzyka, przejmujące są szczególnie momenty, gdy rozlegają się dźwięki harmonijki, na której gra Bronson. Długie, intensywne zbliżenia twarzy aktorów, pozwalają widzowi poczuć "oddech" Dzikiego Zachodu. Kolejnym atutem filmu jest czarny charakter, Frank, grany przez Fondę, znanego z ról skrajnie pozytywnych.
Na pewno nikt nie pożałuje prawie 160 min. spędzonych przed telewizorem, mimo ciężkiej atmosfery filmu. Polecam wszystkim lubiącym dobre kino!

Najlepszy i ostatni western Sergio Leone. Czas trwania obrazu to 159 minut , z których każda jest ważna gdyż napięcie narasta z czasem. Akcja rozwija się pomału i dokładnie poznajemy bohaterów tej ciekawej historii . Długie ujęcia ukazują charaktery i osobowości . Polecam .

Kolejny klasyk Sergio Leone. Jak zwykle muzyka Morricone, Charles Bronson jako Człowiek z Harmonijką i Henry Fonda w roli negatywnej i to już jest powód do zobaczenia. Dla wychowanych na anorektycznych modelkach – seks bomba lat sześćdziesiątych – Claudia Cardinale. Dziadków od telewizora nie uda się odpędzić.

Świetny western, wspaniała obsada, fabuła, zdjęcia i gra aktorska. Ten film ma niesamowitą głębie i ta muzyka Ennio Morricone. Retrospekcje podczas końcowego świetnie wyjaśniają motywy Harmonijki. Polecam ten film każdemu, nawet tym, którzy nie są fanami tego gatunku.

"Pewnego razu na Dzikim Zachodzie", jeden z najlepszych filmów Sergio Leone.
Akcja toczy się wokół kobiety o imieniu Jill McBain, która przybywa z Nowego Orlanu na Zachód, aby zamieszkać tam ze swoim mężem. Niestety, po przybyciu dowiaduje się, że zarówno on, jak i jego dzieci zostali brutalnie zamordowani - to ją pogrąża...

Kto lubi ten gatunek, wie co znaczy Leone i jego filmy. W dodatku muzyka w tle znakomita Morricone. Jak jest przy dobrym filmie świetna muzyka, to dla tego gatunku proporcja idealna. Spojrzenia gesty i ta tajemniczość wydobywa się z tego filmu. Westerny teraz nie mają takiego klimatu jak dawniej. Więc polecam starsze filmy Leone. Pewnego Razu Na Dzikim Zachodzie, to western starszej daty i takie filmy są najlepsze.